Via Michael Varekamp, de welbekende jazztrompetist- en tevens festivalorganisator, zijn we terecht gekomen op dit fantastische festival. Geen verkeerd affiche natuurlijk; Candy Dulfer, Wouter Hamel, Waylon, Kool and the Gang en ... The OhnO! Jazzband. En dan de mededeling bij het ophalen van de diner- en consumptiebonnen (hoe was dat spreekwoord ook al weer, met die drank en klank?); ''Ja t'is vanavond uitverkocht hoor. Er lopen zo'n 12000 mensen rond.'' Wat! 12000!?

Nadat we per transfer keurig naar het World Forum, het complex waar het festival werd gehouden, waren gebracht, speelden we ons eerste setje in de ruimte waar de VIPS ontvangen werden. Ja, ja, ze beginnen te leren waar ze ons weg moeten zetten. Tussen de vips, dicht bij de bar en het buffet. Daarna mochten we zelf ons diner nuttigen en vervolgden we ons muzikale avontuur in de centrale hal. En daar bleek inderdaad dat er behoorlijk wat mensen op het festival waren afgekomen, want om ons heen hadden zich zo hele hordes mensen verzameld. Dit stimuleerde ons des te meer om een spetterende set weg te geven. In de korte pauze hadden we even de tijd om het concert van Waylon te bezoeken. Ook niet gek natuurlijk.

De 3e set begonnen we in de ruimte die een verdieping lager ligt dan de centrale hal. Dit uit respect voor de band die in de buurt van de centrale hal aan het spelen was. Ook daar hadden we al snel veel bekijks en toen de band een verdieping hoger hun set had beëindigd, liepen we op de maat van het bluesy gespeelde Just a closer walk with thee de trap op naar de centrale hal. Daar schalde opnieuw een klinkende set uit de diverse kelken. Na deze laatste set konden we het in de zogenaamde ''artist en presslounge'' niet laten om nog even enkele nummers te spelen. Dit was de definitieve afsluiting van een schitterende ervaring voor het eerst op The Haque Jazz, dus dat smaakt naar meer!